ژن نئاندرتال ها در بدن افراد مبتلا به اوتیسم رازی را فاش می نماید!
به گزارش مجله انجمن دعوت، در گذشته تکاملی، DNA نئاندرتال ها با DNA ما مخلوط شد؛ حاصل آن، تغییرات چشمگیر، از نحوه مبارزه با بیماری گرفته تا حتی ظاهر ما بود.
![ژن نئاندرتال ها در بدن افراد مبتلا به اوتیسم رازی را فاش ژن نئاندرتال ها در بدن افراد مبتلا به اوتیسم رازی را فاش می نماید!](https://davataz.ir/upload/2024/06/19/00cd87ab306e-9cbc256a64276-64a04f1559284.jpg)
به گزارش خبرگزاری مجله انجمن دعوت ، مطالعه ای که اخیرا به وسیله محققان دانشگاه کلمسون و دانشگاه لویولا در ایالات متحده اجرا شده است، نشان می دهد که، DNA گرفته شده از نئاندرتال ها، ممکن است با اختلال طیف اوتیسم مرتبط باشد؛ مشاهدات حاکی از آن است که پلی مورفیسم های خاص در DNA منتقل شده از نئاندرتال ها در افراد مبتلا به اوتیسم، در نسبت با عموم مردم، بیشتر است.
این تیم DNA نزدیک به 3 هزار و 442 نفر از افراد مبتلا به اوتیسم و افرادی که به اوتیسم مبتلا نبودند را تجزیه و تحلیل کردند؛ گروه نمونه این تحقیق شامل سیاه پوستان غیراسپانیایی آمریکا، سفیدپوستان اسپانیایی آمریکا و سفیدپوستان غیراسپانیایی آمریکا بودند.
در مقاله منتشر شده، آمده است که: تخمین ها حاکی از آن که جمعیت های مشتق شده از اوراسیا، تقریباً 2 درصد DNA نئاندرتال دارند.
با توالی یابی اخیر چندین ژنوم باستانی انسان، علاقه فزاینده ای در خصوص تأثیر آلل های مشتق شده از انسان باستانی بر سلامت انسان مدرن به وجود آمده است.
تحقیقات قبلی نشان داده است که DNA نئاندرتال، ساختارهای خاصی را در مغز شکل می دهد. از آنجایی که افراد مبتلا به اوتیسم الگوهای عصبی مشابهی با یکدیگر دارند، نقش بالقوه ژن های نئاندرتال، رابطه ای است که محققان می خواستند با دقت بیشتری به آن نگاه نمایند.
این مطالعه توانست 25 پلی مورفیسم خاص را شناسایی کند که بر بیان ژن در مغز تأثیر می گذارد و در افراد مبتلا به اوتیسم شایع تر است. در بعضی موارد صرع نیز درگیر بود، وضعیتی که اوتیسم اغلب با آن همراه است.
به عنوان مثال، نشان داده شد که یک نوع ژن SLC37A1 در 67 درصد از افراد اوتیستیک غیر اسپانیایی سفید پوست مبتلا به صرع، که اعضای خانواده اوتیسمی نیز داشتند، وجود دارد. افراد مبتلا به اوتیسم و بدون اوتیسم در مقدار DNA نئاندرتالی که دارند با هم تفاوت ندارند، بلکه تکه های خاصی از DNA نئاندرتال در افراد مبتلا به اوتیسم مشترک است.
با این حال، شواهد ذکر شده در اینجا به مقدار کافی قوی است که تحقیقات آینده را تضمین کند. این اولین مطالعه ای است که شواهد قوی برای نقش فعال زیرمجموعه ای از آلل های نادر و بعلاوه بعضی از آلل های رایج مشتق از نئاندرتال در استعداد ابتلا به اوتیسم در چندین جمعیت عمده ای ارائه می دهد.
منبع: sciencealert
227227
منبع: خبرآنلاین